Εξονυχιστικός έλεγχος σε όσους αμφισβητούν τον τεκμαρτό τρόπο φορολόγησης

Η ελληνική κυβέρνηση και η ΑΑΔΕ αποδεικνύουν για άλλη μια φορά πως η τεχνολογία δεν αξιοποιείται για τον εκσυγχρονισμό του κράτους ή για την ανακούφιση του πολίτη, αλλά για την ασφυκτική επιτήρηση και την εξουθένωση των μικρομεσαίων επαγγελματιών.

Αντί να πατάξει τη φοροδιαφυγή με στοχευμένα και έξυπνα εργαλεία, επιλέγει να μετατρέψει την τεχνολογία σε μηχανισμό καταστολής απέναντι σε όσους τόλμησαν να ζητήσουν εξατομικευμένο έλεγχο και να μην αποδεχτούν τυφλά τα τεκμαρτά εισοδήματα που τους επιβλήθηκαν αυθαίρετα.

Η «ενοχή» τους; Δεν αποδέχτηκαν την τεκμαρτή φορολόγηση

Περισσότεροι από 1.000 επαγγελματίες υπέβαλαν το 2024 αίτηση για πραγματικό έλεγχο αντί να αποδεχτούν τα τεκμαρτά εισοδήματα που τους «βάζει στο χέρι» η κυβέρνηση. Το αποτέλεσμα; Μπήκαν αυτόματα σε μαύρη λίστα για εξονυχιστικό έλεγχο.

Εξονυχιστικοί έλεγχοι… με τα μέσα που θα μπορούσαν να διευκολύνουν

Η ΑΑΔΕ επιστρατεύει:

• το σύστημα BANCAPP που της δίνει πλήρη πρόσβαση σε τραπεζικούς λογαριασμούς, δάνεια, κάρτες, θυρίδες, ακόμα και ηλεκτρονικά πορτοφόλια·

• τη δυνατότητα διασταύρωσης περιουσιακών στοιχείων όχι μόνο του φορολογούμενου, αλλά και των συγγενών του·

• τεχνητή νοημοσύνη, big data, αλγόριθμους και APIs που συνεργάζονται με τα τραπεζικά ιδρύματα σε 48 ώρες, και με δυνατότητα να επιστρέφουν δεδομένα και 5ετίας.

Δεν πρόκειται για έναν «έξυπνο ψηφιακό μετασχηματισμό». Πρόκειται για μια καθολική ηλεκτρονική παρακολούθηση με στόχο την οικονομική εξόντωση όσων δεν συμμορφώνονται.

Ζήτησες δίκαιο έλεγχο; Τώρα θα πληρώσεις

Με πρόσχημα τη διαφάνεια, η κυβέρνηση επιβάλλει στους «ανυπάκουους» τον εξονυχιστικότερο έλεγχο που γνώρισε ποτέ η ελληνική επιχειρηματικότητα. Όχι μόνο για το τρέχον έτος – αλλά και για τα τελευταία πέντε. Με αναδρομική ισχύ και επιβαρυντικές διαδικασίες που θυμίζουν περισσότερο ποινή παρά έλεγχο. Και φυσικά όχι μόνο για τους ίδιους αλλά και για τα συγγενικά τους πρόσωπα.

Οι περισσότεροι επαγγελματίες που ζήτησαν έλεγχο είδαν τις αιτήσεις τους να απορρίπτονται, ή αναγκάζονται να περιμένουν για χρόνια, εμπλεκόμενοι σε δαιδαλώδεις διαδικασίες προσφυγών σε ΔΕΔ και δικαστήρια.

Ένα σύστημα που τελικά τιμωρεί αυτόν που θέλει να είναι ειλικρινής

Το μήνυμα είναι σαφές: «Αν δηλώσεις ό,τι σου λέμε, δεν σε πειράζουμε. Αν τολμήσεις να ζητήσεις δίκαιο υπολογισμό, είσαι ύποπτος».

Αυτό δεν είναι φορολογική πολιτική. Είναι πειθαρχικός έλεγχος μέσω τεχνολογίας.

Η τεχνολογία, αντί να χρησιμοποιείται για να διασταυρώσει δίκαια στοιχεία, γίνεται εργαλείο πίεσης. Αντί να εντοπίζει τη μεγάλη φοροδιαφυγή που κρύβεται σε offshore, σε εταιρικά σχήματα και πολιτικές διαδρομές, στρέφεται επιλεκτικά σε μικρούς επαγγελματίες, οικογενειακές επιχειρήσεις, αυτοαπασχολούμενους, που παλεύουν να επιβιώσουν.

Μια νέα μορφή ψηφιακού φορο-ολοκληρωτισμού

Η κυβέρνηση διαθέτει τα εργαλεία να κάνει τη φορολογία δίκαιη και έξυπνη. Επιλέγει όμως να τα στρέψει εναντίον του πολίτη. Αντί να ενισχύσει την εμπιστοσύνη, επιλέγει να ενισχύσει τον φόβο. Αντί να αποδείξει ότι σέβεται τον εργαζόμενο, τον παρακολουθεί σαν ύποπτο.

Σε αυτή τη νέα εποχή «ψηφιακής διακυβέρνησης», δεν υπάρχει ισονομία. Υπάρχει μόνο συμμόρφωση ή τιμωρία. Αν αυτή είναι η χρήση της τεχνολογίας που οραματίζεται η χώρα για τη φορολογία του αύριο, τότε δεν μιλάμε για πρόοδο – μιλάμε για έναν ψηφιακά οργανωμένο εκφοβισμό με την υπογραφή του κράτους.