Είδαμε "Τα Ταρώ του θανάτου" στο netflix για να μην το δείτε εσείς

Η Υπόθεση: Μια συνταγή που έχουμε φάει στη μάπα 100 φορές

Η ιστορία ξεκινά με μια παρέα φοιτητών που νοικιάζουν μια έπαυλη για τα γενέθλια μιας φίλης τους. Όταν ξεμένουν από αλκοόλ, αποφασίζουν να εξερευνήσουν το υπόγειο (γιατί κανείς σε αυτές τις ταινίες δεν έχει δει το Scream). Εκεί βρίσκουν μια παλιά, ξύλινη θήκη με μια χειροποίητη τράπουλα Ταρώ.

Παρά τον «ιερό κανόνα» που λέει ότι ποτέ δεν χρησιμοποιούμε την τράπουλα κάποιου άλλου, η ειδική της παρέας αποφασίζει να τους πει τη μοίρα. Spoiler: Η μοίρα τους δεν περιλαμβάνει κληρονομιά από χαμένο θείο, αλλά φρικτό θάνατο.

Γιατί η ταινία παραπατάει:

• Οι χαρακτήρες είναι «χάρτινοι»: Είναι τόσο αδιάφοροι που καταλήγεις να περιμένεις τον θάνατό τους απλώς για να δεις το επόμενο εφέ.

• Οι κανόνες είναι... ελαστικοί: Η ταινία προσπαθεί να χτίσει ένα lore γύρω από την «Αστρολόγο» (την κατάρα της τράπουλας), αλλά όλα λύνονται με μια απλή αναζήτηση στο Google.

• Τα Jump Scares: Αν έχεις δει πάνω από τρεις ταινίες τρόμου στη ζωή σου, θα ξέρεις ακριβώς πότε θα πεταχτεί το επόμενο τέρας.

Υπάρχει κάτι καλό;

Για να είμαστε δίκαιοι, η ταινία έχει ένα δυνατό σημείο: Το design των τεράτων. Κάθε θάνατος αντιστοιχεί σε μια κάρτα (Ο Τρελός, Ο Χάρος, Ο Ερημίτης, Ο Μάγος). Η οπτική υλοποίηση αυτών των φιγούρων είναι πραγματικά ανατριχιαστική και δημιουργική. Αν η σκηνοθεσία είχε την ίδια έμπνευση με το τμήμα του concept art, θα μιλούσαμε για μια πολύ διαφορετική ταινία.

Το Τελικό Συμπέρασμα

Το «Τα Ταρώ του Θανάτου» είναι η ιδανική ταινία για να παίζει στο background ενώ σκρολάρεις στο TikTok ή αν είσαι 15 χρονών και είναι το πρώτο σου θρίλερ. Για τους λάτρεις του είδους, είναι μια χαμένη ευκαιρία που ανακυκλώνει κλισέ χωρίς ίχνος φρεσκάδας.

Αντί να δεις αυτό, σου προτείνουμε:

1. Talk to Me: Για ένα πραγματικά τρομακτικό αντικείμενο που μεταφέρει κατάρα.

2. It Follows: Για μια αίσθηση αναπόφευκτου θανάτου που λειτουργεί.

3. The Autopsy of Jane Doe: Για γνήσιο, κλειστοφοβικό τρόμο.